“春雨润夭桃灼灼红”的意思及全诗出处和翻译赏析

【南吕】一枝花_春雨润夭桃

chūn yǔ
春雨
rùn yāo táo zhuó zhuó hóng, xǐ fāng cǎo róng róng cuì.
润夭桃灼灼红，洗芳草茸茸翠。
dié chóu shān xiāng fěn chì, yīng pà zhǎn lǚ jīn yī.
蝶愁搧香粉翅，莺怕展缕金衣。
kān hèn kān yí, dān gé niàng fēng ér mì, xǐ tiáo hé yàn zi ní.
堪恨堪宜，耽阁酿蜂儿蜜，喜调和燕子泥。
yóu chūn kè zěn bǎ fāng xún, dòu qiǎo nǚ nán jiāng cuì shí.
游春客怎把芳寻，斗巧女难将翠拾。
liáng zhōu kàn yī zhèn zhèn suǒ céng luán xíng yún lǐng běi, yī piàn piàn fàn táo huā liú shuǐ qiáo xī.
【梁州】看一阵阵锁层峦行云岭北，一片片泛桃花流水桥西。
wǒ zuì lái shí zěn wò shā yīn dì? nán dēng zǐ mò, zěn kàn luó yī? qián kūn cǎn dàn, yuán yuàn cén jì.
我醉来时怎卧莎茵地？难登紫陌，怎看罗衣？乾坤惨淡，园苑岑寂。
měi rì jiā yīn yǔ fēi fēi, jǐ céng jiàn lì rì chí chí! xīn kǔ shā lǎo shù tóu zēng fù míng jiū, qī liáng yě gǔ mù shàng cuī chūn zǐ guī, lán sàn le lǜ yīn zhōng qiǎo shé huáng lí.
每日家阴雨霏霏，几曾见丽日迟迟！辛苦杀老树头憎妇鸣鸠，凄凉也古墓上催春子规，阑散了绿阴中巧舌黄鹂。
jiǔ bēi, shí léi.
酒杯，食櫑。
kě lián bú jiàn chūn míng mèi, zhèng hé zhe xiāng yáng xiǎo ér bèi.
可怜不见春明媚，正合着襄阳小儿辈。
xiào shā shān wēng zuì shì ní, sì yě yún mí.
笑杀山翁醉似泥，四野云迷。
wěi dīng níng zhè yǔ shēng mò dǎ lí huā zhuì, fēng lì xiū chuī liǔ xù fēi.
【尾】叮咛这雨声莫打梨花坠，风力休吹柳絮飞。
liú dài qíng míng hǎo tiān qì, chuān yī lǐng bù yī, zhe yī duì cǎo lǚ, fǎng liǔ xún chūn wàn shì xǐ.
留待晴明好天气，穿一领布衣，着一对草履，访柳寻春万事喜。